Dutch Darts Championship 2026

16 – 18 października 2026 · MECC Maastricht, Maastricht

Część: European Tour

Elten Safety Shoes Dutch Darts Championship 2026 był 15. i ostatnim turniejem PDC European Tour 2026 i został rozegrany od 16 do 18 października w MECC w Maastricht. W czysto holenderskim finale Niels Zonneveld wygrał 8:5 z Dannym Noppertem.

Dutch Darts Championship 2026 był corocznym przystankiem PDC European Tour w Holandii i odbył się od 16 do 18 października 2026 roku w MECC w Maastricht. Pod nazwą Elten Safety Shoes Dutch Darts Championship turniej jako European Tour 15 zamykał sezon European Tour 2026, który w tym roku rozszerzono do łącznie 15 turniejów. Była to szósta edycja imprezy, rozegranej po raz pierwszy w 2018 roku, również w MECC w Maastricht. Grano klasycznym systemem pucharowym z udziałem 48 zawodników. Pierwsze cztery rundy rozegrano w formacie Best of 11 Legs, w półfinale dystans wzrósł do Best of 13 Legs, a w finale do Best of 15 Legs. Każdy Leg rozgrywano w trybie Double-out. 16 rozstawionych zawodników włączyło się do turnieju dopiero w sobotę w 2. rundzie, podczas gdy pozostałych 32 graczy zagrało już w piątek w 1. rundzie. Sesje popołudniowe zaczynały się o 13:00 (wejście od 12:00), a wieczorne o 19:00 (wejście od 18:00). W niedzielę po południu rozegrano 1/8 finału, a wieczorem ćwierćfinały, półfinały i finał. Łącznie wypłacono £230 000 nagród – European Tour wyraźnie podniósł pule nagród na 2026 rok. Zwycięzca otrzymał £35 000, finalista £15 000. Nagrody liczą się do PDC Order of Merit, ProTour Order of Merit oraz European Tour Order of Merit, z którego najlepsza 32 kwalifikuje się do European Darts Championship w Dortmundzie. Obrońcą tytułu był Jonny Clayton, który w 2025 roku w emocjonującym finale pokonał 8:6 Niko Springera. Zawodnik z Moguncji prowadził wtedy najpierw 3:0 i 5:2, ostatecznie musiał jednak uznać wyższość rywala – dla Claytona był to 17. tytuł PDC. Luke Littler, James Wade, Josh Rock, Gary Anderson i Kevin Doets od początku nie zgłosili się do Maastricht, a Luke Humphries i Joe Cullen wycofali się później. Dzięki temu awansowali Sebastian Białecki, Cristo Reyes, Martin Schindler, Karel Sedláček i Jeffrey de Graaf z rankingu Pro Tour oraz Mike De Decker i Daryl Gurney z listy rezerwowej. Na czele listy rozstawionych znalazł się więc Gian van Veen przed Gerwynem Price'em, Jonnym Claytonem i Michaelem van Gerwenem. Rob Cross przejął początkowo 16. pozycję rozstawienia, ale po losowaniu wycofał się z powodów rodzinnych – jego miejsce zajął Brendan Dolan z listy rezerwowej. W Tour Card Holder Qualifier 24 września 2026 roku ostatnie miejsca wywalczyli Michael Smith, Scott Williams, Nick Kenny, Callan Rydz, Stephen Burton, James Hurrell, Mickey Mansell, Max Hopp, Owen Bates i Ricardo Pietreczko; przez Host Nation Qualifier 15 października 2026 roku do stawki dołączyli Heine Uuldriks, Jimmy van Schie, Richard Veenstra i Maikel Verberk, a ponadto Jonas Masalin jako kwalifikant nordycko-bałtycki i Krzysztof Kciuk jako kwalifikant z Europy Wschodniej. Mecz otwarcia w piątek o 13:00 wygrał Karel Sedlacek 6:4 z Callanem Rydzem; następnie Cameron Menzies pokonał 6:1 Nicka Kenny'ego, a Jeffrey de Graaf wygrał 6:3 z Mickeyem Mansellem. Dave Chisnall awansował do 2. rundy po 6:4 z Jonasem Masalinem, Andrew Gilding wygrał 6:5 z Maxem Hoppem, Ryan Joyce przy 6:0 z Owenem Batesem nie oddał ani jednego Lega, Heine Uuldriks wygrał pojedynek kwalifikantów 6:5 z Ricardo Pietreczko, a Dirk van Duijvenbode zakończył sesję popołudniową wynikiem 6:1 z Jamesem Hurrellem. Sesję wieczorną otworzył Sebastian Bialecki wygraną 6:4 z Darylem Gurneyem, potem William O'Connor wygrał 6:2 z Richardem Veenstrą, Scott Williams pokonał 6:5 Niko Springera, Niels Zonneveld wygrał 6:4 z Mikiem De Deckerem, miejscowy ulubieniec Jimmy van Schie wygrał 6:5 z Kimem Huybrechtsem, Cristo Reyes awansował po 6:2 z Krzysztofem Kciukiem, a Damon Heta wygrał 6:4 z Maikelem Verberkiem; kropkę nad i w piątek postawił Michael Smith, który wygrał pojedynek kwalifikantów z Tour Card 6:5 ze Stephenem Burtonem. W 2. rundzie w sobotę o 13:00 zaczynał Martin Schindler, który mimo słabszego Average (92,24 do 96,39) wygrał 6:4 z Karelem Sedlacekiem. Następnie Wessel Nijman wygrał 6:3 z Jeffreyem de Graafem (88,24 do 87,21), Luke Woodhouse nie dał szans Andrew Gildingowi przy 6:1 (87,18 do 80,34), Ross Smith wywalczył 6:2 z Ryanem Joyce'em (101,55 do 80,95) awans do 1/8 finału, a Danny Noppert dołożył 6:4 z Dave'em Chisnallem (100,84 do 95,50). W najbardziej wyrównanym meczu popołudnia Ryan Searle wygrał 6:5 z Dirkiem van Duijvenbode (97,96 do 96,42). Brendan Dolan, który po rezygnacji Roba Crossa przejął jako rezerwowy 16. pozycję rozstawienia, wygrał następnie 6:4 z Heine Uuldriksem (93,46 do 88,31). Na zakończenie sesji popołudniowej Niels Zonneveld wyrzucił z turnieju rozstawionego Krzysztofa Ratajskiego 6:5 (96,77 do 88,61). Sobotnią sesję wieczorną otworzył Gerwyn Price wygraną 6:3 ze Scottem Williamsem (97,14 do 86,01). Następnie Jermaine Wattimena wynikiem 6:2 (90,09 do 88,31) zakończył nadzieje holenderskiego kwalifikanta Jimmy'ego van Schie, po czym Stephen Bunting wygrał 6:2 (92,70 do 80,72) z Cameronem Menziesem. Rozstawiony z numerem jeden Gian van Veen przy 6:0 z Sebastianem Bialeckim nie oddał ani jednego Lega i zanotował przy tym Average 120,24 punktu – najwyższy w historii European Darts Tour, wyraźnie przewyższając dotychczasowy rekord Dave'a Chisnalla z 2018 roku wynoszący 118,66 punktu. Potem William O'Connor wygrał 6:5 z rozstawionym z numerem cztery Michaelem van Gerwenem (101,83 do 99,27). Kolejną dużą niespodziankę sprawił Damon Heta, który wyrzucił z turnieju obrońcę tytułu Jonny'ego Claytona 6:1 przy Average 103,57. Następnie Nathan Aspinall wygrał 6:1 (102,45 do 91,06) z Michaelem Smithem, a sobotę zamknął Cristo Reyes, który przy Average 110,26 pokonał rozstawionego Chrisa Dobeya 6:2. 1/8 finału w niedzielę otworzył Gian van Veen, który o 13:00 wygrał 6:1 z Brendanem Dolanem (96,72 do 86,35). Po nim Ryan Searle wygrał 6:4 z Rossem Smithem (92,70 do 91,14), a Luke Woodhouse jako trzeci ćwierćfinalista pokonał 6:4 Williama O'Connora (98,01 do 94,20). W czysto holenderskim pojedynku Danny Noppert wygrał 6:3 z Jermaine'em Wattimeną (100,44 do 99,17). Kolejną niespodziankę sprawił Niels Zonneveld, który pokonał rozstawionego z numerem dwa Gerwyna Price'a 6:4 (95,59 do 94,87). Następnie Wessel Nijman wygrał 6:3 z Cristo Reyesem (97,04 do 89,93). W siódmym meczu 1/8 finału Damon Heta wygrał 6:4 z Martinem Schindlerem, choć to Niemiec wyrzucił wyższy Average – 104,09 (Heta: 102,50). Sesję popołudniową zamknął Stephen Bunting, który wygrał 6:1 z Nathanem Aspinallem (92,30 do 90,98). Sesja wieczorna rozpoczęła się o 19:00 ćwierćfinałami, a pierwszy z nich wygrał Gian van Veen 6:3 z Ryanem Searle'em (99,24 do 100,50). Po nim Danny Noppert wygrał 6:2 z Lukiem Woodhouse'em, notując przy tym Average 113,42 punktu – drugi najwyższy w historii turnieju. W trzecim ćwierćfinale Niels Zonneveld wygrał w decydującym Legu 6:5 z Wesselem Nijmanem (102,06 do 100,80), a Stephen Bunting skompletował półfinały wygraną 6:3 z Damonem Hetą. W pierwszym półfinale w formacie Best of 13 Legs od 21:00 Danny Noppert pokonał 7:5 rozstawionego z numerem jeden Giana van Veena, w drugim półfinale Niels Zonneveld wygrał 7:4 ze Stephenem Buntingiem – tym samym finał był czysto holenderski. Finał w formacie Best of 15 Legs od 22:30 wygrał Niels Zonneveld 8:5 z Dannym Noppertem, zdobywając tytuł oraz premię £35 000. Najwyższy Checkout turnieju – 164 punkty – trafił Martin Schindler.