Littler grozi bojkotem Holandii, Usher poluje w Bridlington na brytyjski dublet, a Hedman walczy o tytuł

Darts News z 20 września 2026: Littler grozi bojkotem Holandii, Clayton zatrzymuje jego rok majorów, Usher gra w Bridlington od razu w dwóch finałach.

Najważniejsze wydarzenia dnia

Dartowa niedziela, która zaczyna się w Amsterdamie, a kończy na wschodnim wybrzeżu Anglii – a pomiędzy pada deklaracja, która sięga daleko poza ten jeden dzień. Luke Littler otwarcie zagroził holenderskim kibicom bojkotem, Jonny Clayton odebrał liderowi światowego rankingu wizję idealnego roku majorów, Gerwyn Price wyrzucił Big Fish, a w Bridlington 53-latek sięga po rzadki dublet.

Luke Littler zapowiada, że w przyszłości będzie omijał turnieje Euro Tour w Holandii – dopytywany, odpowiada: „100 procent”.
Jonny Clayton wygrywa 10:4 i kończy marzenie Littlera o komplecie majorów w 2026 roku.
Gerwyn Price zamyka przeciwko Jamesowi Wade'owi Big Fish (170) i notuje ponad 103 punkty Average.
Graham Usher gra w Bridlington od razu w dwóch finałach na głównej scenie.
Deta Hedman musi bronić tytułu British Open w meczu z Natalie Gilbert.

Historia dnia: czarna niedziela Littlera

Są dni, w których zawodnik inkasuje dwie porażki – jedną na scenie, drugą obok niej. Dla Luke'a Littlera taka właśnie była ta niedziela. Sportowo rozebrał go Jonny Clayton w ćwierćfinale w Amsterdamie, wygrywając 10:4, i nie była to jedna z tych wyrównanych historii, które tłumaczy się jednym nietrafionym Double. Littler zaczął wprawdzie od 2:1, ale od stanu 3:3 Walijczyk wziął siedem z ośmiu ostatnich Legów.

Decydującą liczbą popołudnia była skuteczność Littlera na Double: marne 19 procent. Kto tak rzuca, nie wygra majora – i właśnie o to chodziło. Bo wraz z tą porażką historyczny rozbieg dobiegł końca. Littler wygrał w tym roku mistrzostwa świata, World Masters, UK Open, Premier League, World Cup of Darts i World Matchplay – rok majorów, jakiego ten sport jeszcze nie widział. Komplet wszystkich wielkich tytułów w roku kalendarzowym jest już rachunkowo nieosiągalny.

Co godne uwagi: Clayton nie wygrał tego meczu fajerwerkami, tylko cierpliwością. Walijczyk, który triumfował w tych zawodach już w 2021 roku, po prostu nie dał Littlerowi drugiej szansy w kluczowych momentach, a finishem na 121 postawił wykrzyknik, który przechylił szalę. Jego komentarz pozostał rzeczowy: „Nie był dziś w najwyższej formie, ale trzeba wykorzystywać swoje szanse”.

Raymond van Barneveld dorzucił psychologiczną interpretację: „To presja. Wszyscy o tym mówią: czy on może wygrać cały rok? To tworzy ogromną presję”. To wiarygodna teza. Zawodnik, który jako mistrz świata i lider rankingu co tydzień mierzy się z własną nieskazitelnością, dźwiga ciężar, którego nie zamortyzuje żaden plan treningowy. Łowca rekordów staje się zwierzyną własnych statystyk – i w pewnym momencie kosztuje to dokładnie te punkty procentowe na Double, które robią różnicę.

Debata o bojkocie – i dlaczego dotyczy niemieckich kibiców

Druga historia dnia jest głośniejsza. Littler otwarcie odniósł się do atmosfery w Amsterdamie i rzucił groźbę, która PDC raczej się nie spodoba. Zapytany, czy w przyszłości potraktuje Holandię tak jak Niemcy, odpowiedział: „100 procent”. I dalej: „Jeśli Holendrzy tacy pozostaną, nie zagram tam więcej Euro Tour. Po prostu nie ma sensu, żebym przyjeżdżał i marnował czas, słuchając gwizdów”. Do tego niemal przekorny dopisek: „Chcę po prostu grać w darta – i oczywiście rozdawać autografy”.

Dla niemieckiej publiczności to więcej niż ciekawostka, bo Littler sam stawia tę paralelę. Niemcy są dla niego od dawna negatywnym przykładem, a tamtejsze przystanki Euro Tour należą do najlepiej obleganych imprez całego kalendarza. Jeśli największa gwiazda tego sportu wpisuje dwa ze swoich najważniejszych rynków na wewnętrzną czarną listę, to temat dla organizatorów, sprzedawców biletów i związków.

To także niewygodne pytanie do kultury kibicowania w halach. Między robieniem atmosfery a wygwizdywaniem zawodnika przez wiele godzin jest różnica, której część publiczności najwyraźniej już nie widzi. Kto sprzedaje darta jako festyn, musi się liczyć z hałasem – ale kto wrzeszczy na 19-latka przy każdym rzucie, wypędza z hali dokładnie te nazwiska, dla których kupiono bilet. Zwróciło uwagę, że tym razem Littler świadomie zrezygnował z jakiegokolwiek gestu w stronę trybun: kto go wygwizduje, nie potrzebuje podziękowań. PDC z pewnością przyjęła tę wypowiedź do wiadomości; Euro Tour żyje przecież z siły przyciągania swoich największych gwiazd.

Bridlington: Usher poluje na brytyjski dublet

Podczas gdy Amsterdam dostarcza nagłówków, w Bridlington powstaje najpiękniejsza historia dnia. W Bridlington Spa Graham Usher staje na głównej scenie od razu dwa razy: 53-latek, dawny posiadacz PDC Tour Card i finalista World Seniors z 2025 roku, rozegra zarówno finał WDF British Open, jak i British Classic. Podwójny finał jednego dnia – w świecie WDF udaje się to niemal nikomu, bo oba tytuły rozgrywa się przez dwa pełne, wyczerpujące dni przy tarczach.

W Open trafi na 21-letniego Harrisona Leigh, który w tym roku grał na Development i Challenge Tour i trafił tam już Nine-Dartera. 32 lata różnicy wieku, best of nine Legs, 1500 funtów dla zwycięzcy i 700 dla przegranego w tym turnieju Silver Ranking – to nieupiększona arytmetyka oddolnego darta i wyjaśnia, dlaczego te finały gra się tak bezkompromisowo. W Classic czeka Harry Lane.

Droga Ushera do finału była wszystkim, tylko nie wygodą: z Jackiem Nankervisem wygrał 5:4, choć rywal wyraźnie prowadził w Average – 92,96 do 88,98. Lekcja o tym, jak mało wart jest Average w krótkim formacie, gdy wpadają Double. Także Leigh musiał grać pełny dystans – Reece'a Robinsona pokonał również 5:4.

Finały kobiet: Hedman pod presją

U kobiet finały są co najmniej równie ciekawe. W British Open Natalie Gilbert rzuca wyzwanie aktualnej mistrzyni świata WDF Decie Hedman – Gilbert wygrała w półfinale 4:1 ze Steph Clarke, a Hedman zmiotła Jane Robson z tarczy bez straty Seta. W British Classic zmierzą się Vicky Pruim i Lorraine Hyde; Pruim po drodze zatrzymała Hedman wynikiem 4:2 i Average 86,34 – rezultat, który dodaje finałowi Open pikanterii, bo pokazuje, że obrończyni tytułu jest tego dnia do pokonania. Wszystkie cztery tytuły zostaną rozdane na głównej scenie w Bridlington.

Amsterdam w skrócie: World Series of Darts Finals

Dzień finałowy w AFAS Live gruntownie wymieszał hierarchię faworytów. Ćwierćfinały w przeglądzie:

Jonny Clayton 10:4 Luke Littler – Clayton sprytny, cierpliwy i z finishem na 121 jako wykrzyknikiem.
Gerwyn Price 10:7 James Wade – najlepszy występ sesji: ponad 103 Average i Big Fish, czyli Checkout ze 170.
Ross Smith 10:7 Josh Rock – 97 Average, pięć 180 i wczesne prowadzenie 5:2, którego Smith już nie oddał.
Gian van Veen 10:8 Dirk van Duijvenbode – pojedynek Oranje odwrócił trzeci zawodnik światowego rankingu, wychodząc ze stanu 6:8; na zakończenie zamknął 124.

W półfinale zmierzą się więc Ross Smith i Gian van Veen – mecz trwa w tej chwili – a następnie Gerwyn Price i Jonny Clayton w czysto walijskim pojedynku. Dla Smitha to pierwszy półfinał imprezy rangi premier od blisko dwóch lat, dla van Veena pierwszy w tym turnieju; w bezpośrednich starciach Smith prowadzi 5:4. W grze jest 100 000 funtów z puli 450 000 funtów.

MODUS Super Series: Van de Pas wieńczy swój tydzień

W Live Lounge w Portsmouth Benito van de Pas sięgnął po tygodniową koronę MODUS Super Series. Holender wygrał finał 4:3 z Henrym Cooperem – debiutant trzymał ten mecz otwartym aż do decydującego Lega. Cooper przystępował do rywalizacji jako niezapisana karta, a tydzień kończy jako jego odkrycie. Tytuł daje „Big Benowi” van de Pasowi bilet na Champions Week.

Co czeka nas jutro

Na wielkiej scenie początek tygodnia będzie spokojny: na poniedziałek nie zaplanowano turnieju PDC w telewizji. Darta i tak jest codziennie – MODUS Super Series rozpoczyna w Portsmouth nowy tydzień grupą A od godziny 9:30 czasu brytyjskiego. Polowanie na następcę Benito van de Pasa jako zwycięzcy tygodnia rusza więc od razu od nowa.