Porter sugeruje nowy major w Europie, Nijman puka do Top 10, a Humphries błogosławi pogoń Littlera za rekordem

Newsy darta z 18 września 2026: Matt Porter sugeruje nowy major w Europie, Wessel Nijman sięga po Top 10, a van de Pas wygrywa grupę C w MODUS.

Najważniejsze wydarzenia dnia

Ten piątek powiedział mniej o tabelach, a więcej o przyszłości tego sportu. W Amsterdamie dyrektor zarządzający PDC Matt Porter dał do zrozumienia, że kalendarz turniejowy na 2027 rok może zyskać nową imprezę na europejskiej ziemi. Wessel Nijman mówił tak obszernie jak dawno nie o swojej drodze na próg Top 10. Luke Humphries wyjaśnił, pod jakim warunkiem życzyłby Luke'owi Littlerowi historycznego kompletu majorów. A gdy w AFAS Live trwała druga sesja pierwszej rundy, w MODUS Super Series zapadły wstępne rozstrzygnięcia przed finałowym wieczorem – w angielskim Bridlington ruszył równolegle jeden z najstarszych turniejów rankingowych w tym sporcie.

Historia dnia: Porter uchyla rąbka kalendarza 2027

To był krótki wywiad na marginesie World Series of Darts Finals, ale miał w sobie sporo treści. W rozmowie z Viaplay szef PDC Matt Porter mówił o terminarzu na 2027 rok – i o tym, że wcale nie jest jeszcze gotowy: „So we're making some last-minute changes. Next week you will see it, and I think hopefully you will like what you see.” Kalendarz ma więc zostać opublikowany w przyszłym tygodniu.

Ciekawsza od terminu była aluzja, którą Porter dorzucił. Zapytany o możliwy nowy turniej, odpowiedział pytaniem: „Do you like the UK Open? Maybe we'll do something like that.” Impreza w stylu UK Open – otwarty dostęp, koszyki losowania, tableau mieszane na nowo runda po rundzie – na kontynencie europejskim byłaby jedną z największych zmian strukturalnych w kalendarzu PDC od lat. Gdzie dokładnie, tego Porter nie chciał zdradzić: „Oh, it's a big place, Europe. I'll have to make a decision.”

Dla obszaru niemieckojęzycznego to informacja o dużej stawce. Niemcy mają największe hale i najgłośniejszą publiczność na European Tour, a turniej o charakterze UK Open potrzebowałby dokładnie tego: miejsca, wielu tarcz i publiczności na kilka sesji. Jednocześnie sformułowanie Portera jest celowo otwarte – „something like that” to nie obietnica, tylko balon próbny. Kto liczy na „UK Open Europe”, musi uzbroić się w cierpliwość do publikacji kalendarza.

Humphries o idealnym roku Littlera

Druga wielka narracja dnia kręci się wokół jednej liczby: pięć. Tyle z dziesięciu telewizyjnych majorów wygrał już Luke Littler w tym roku kalendarzowym. Zostało pięć: World Series of Darts Finals, World Grand Prix, Mistrzostwa Europy, Grand Slam of Darts i Players Championship Finals. Żaden zawodnik nigdy nie wygrał wszystkich majorów jednego roku – pogoń za rekordem jest więc motywem przewodnim całej reszty sezonu.

Humphries, wicelider rankingu światowego, w tym roku kilkukrotnie pokonany przez Littlera, został w Amsterdamie zapytany, czy chciałby zobaczyć taki komplet – i dał wyjątkowo szczerą odpowiedź. Byłaby to „the most incredible thing I've ever seen in my lifetime”, powiedział, ale z jasnym warunkiem: sam musiałby już odpaść. Nie chce być tym, który zatrzyma Littlera, jeśli miałoby to oznaczać rezygnację z własnego tytułu w majorze. Jeśli odpadnie wcześnie, będzie trzymał kciuki za 19-latka. To nie kapitulacja, tylko precyzyjny opis dylematu, w którym tkwi dziś cała światowa czołówka.

Największą przeszkodą na drodze Littlera nie jest nawet rywal, lecz ranking. W Players Championship Order of Merit Littler z kwotą około 10 500 funtów zajmuje obecnie dopiero 125. miejsce, bo w codzienności Pro Tour prawie nie grał. Do Players Championship Finals potrzeba Top 64 – według obecnego stanu to około 17 500 funtów więcej z pozostałych turniejów Pro Tour. Ironia: turniej, do którego najbardziej dominujący zawodnik świata musi się dopiero zakwalifikować, może się okazać rozdziałem, na którym pogoń za rekordem się załamie.

Nijman: „Gdyby ktoś mi to powiedział dwa lata temu…”

Wessel Nijman należy do najbardziej wyrazistych postaci tego sezonu, a dziś sam podsumował swój rok. W 2026 roku ma na koncie sześć tytułów Players Championship i dwa zwycięstwa w Euro Tour, około 297 000 funtów nagród i jedenaście tytułów w całej karierze. Dwunaste miejsce w rankingu światowym jest dla 26-latka z Uitgeest punktem wyjścia, a nie celem: do dziesiątego Danny'ego Nopperta brakuje mu tylko około 28 500 funtów.

„If you'd said that two years ago, I wouldn't have believed you”, powiedział Nijman o swoim statusie. To zdanie ma ciężar, bo jego kariera była praktycznie skończona po zawieszeniu za manipulację w turnieju online. Powrót na szczyt zajął dwa i pół roku i zaczął się od chłodnej decyzji: rzucił pracę, by zostać zawodowcem, i od tego czasu – jak sam mówi – stoi przy tarczy „three hours a day”. Rekordy statystyczne zostawiają go obojętnym – że odstęp między jego pierwszym a dziesiątym tytułem należy do najkrótszych w historii, przeczytał gdzieś, ale takie rzeczy go nie zaprzątają. Tematy, które są teraz na stole, nazywają się Top 10, Premier League i miejsce w kadrze Oranje na World Cup.

Głosy z Amsterdamu: van Veen o zbyt wczesnym powrocie

Gian van Veen dostarczył najbardziej pouczającej samokrytyki dnia. Fizycznie dawno wrócił do formy po operacji, głowa potrzebowała znacznie więcej czasu – i sam jest sobie winien: „I had that operation and I think I just started back too soon. I went to Berlin too early for that Premier League night. That dented my confidence. It took me months to recover from that.” Minęły cztery, pięć miesięcy, zanim pewność siebie i wyniki wróciły. To, że jego Average jest już znów na poziomie 96 do 97 zamiast 88 do 89, traktuje jako dowód, że kierunek jest właściwy. Przypomnienie, że w darcie rehabilitacja pewności siebie trwa dłużej niż rehabilitacja nadgarstka.

World Series of Darts Finals: drugi wieczór pierwszej rundy

W amsterdamskiej AFAS Live wieczorem ruszyła druga połowa pierwszej rundy, grana w formacie best of 11. Otworzyli ją Adam Leek i Jim Long; mecz trwał jeszcze w chwili zamykania wydania. W programie ponadto:

Motomu Sakai – Callan Rydz
Wessel Nijman – Simon Whitlock
Nathan Aspinall – Raymond Smith
James Wade – Damon Heta
Gerwyn Price – Brody Klinge
Luke Littler – Danny Noppert
Jonny Clayton – Maik Kuivenhoven

Pojedynkiem o największym potencjale na niespodziankę jest Price kontra Klinge: były mistrz świata przywozi dwunastomiesięczny Average 98,37, a australijski kwalifikant przychodzi zupełnie bez presji. Szczegóły o przebiegu turnieju znajdziesz w naszym osobnym artykule turniejowym.

MODUS Super Series: idealny dzień van de Pasa

Benito van de Pas odwrócił losy swojej grupy i jako jedyny wygrał pięć z pięciu meczów:

van de Pas 4:1 Leung, 4:3 Spivey, 4:0 Chrysospathis, 4:1 Hughes, 4:3 McClelland
Benjamin McClelland wygrał 4:0 z Hughesem, 4:3 z Chrysospathisem, 4:0 ze Spiveyem i 4:3 z Leungiem – przegrał jednak bezpośredni pojedynek
Sam Spivey na zakończenie wygrał 4:1 z Chrysospathisem i 4:2 z Leungiem; Panagiotis Chrysospathis pokonał Leunga (4:3) i Hughesa (4:1)

W drugiej grupie dnia było ciasno: Richie Howson pokonał Chasa Barstowa 4:1 i Henry'ego Coopera 4:3, ale przegrał 3:4 ze Steve'em Greenem. Barstow pokonał Keegana Browna 4:2 i Greena 4:2, Cooper wygrał 4:3 z Greenem i 4:1 z Brownem.

WDF British Open: początek w Bridlington

W Royal Spa w Bridlington rozpoczął się dziś weekend WDF z British Open i British Classic. British Open należy do najbardziej tradycyjnych turniejów rankingowych w ogóle – na liście zwycięzców są nazwiska takie jak Alan Evans, Eric Bristow i John Lowe. Gra się w konkurencjach mężczyzn, kobiet, juniorów i juniorek; w głównym turnieju British Open do podziału jest łącznie 5040 funtów, z czego 1500 funtów dla mistrza. Na otwarcie w programie były dziś konkurencje deblowe i mecze eliminacyjne, drabinki singlowe ruszają w weekend.

Co czeka nas jutro

W Amsterdamie w sobotę rozegrana zostanie cała druga runda – po południu i wieczorem, po raz pierwszy w dłuższym formacie best of 19. W MODUS Super Series odbędzie się finałowy wieczór tygodnia, a w Bridlington przyjdzie czas na singla British Classic oraz konkurencje juniorów i juniorek.