Steeldart a e-dart: różnice
Kategoria: Wissen

Steeldart i e-dart (softdart) różnią się przede wszystkim tarczą, grotami, wagą lotek i liczeniem punktów: w steeldarcie metalowe groty lecą w tarczę sizalową i liczysz sam, a w e-darcie plastikowe groty trafiają w elektroniczny automat, który liczy automatycznie. Wymiary są dziś w dużej mierze identyczne – tylko pojedyncze związki, jak DSAB, grają w e-darcie wciąż na 2,44 m.
Eckdaten
- Maks. waga lotki steeldart: 50 g
- Maks. waga lotki softdart: 18 g
- Odległość do tarczy: 2,37 m
- Wysokość Bull's Eye: 1,73 m
- Materiał tarczy: Sizal vs. tworzywo sztuczne
- Materiał grotu: Stal vs. tworzywo sztuczne
- Najwyższe pojedyncze trafienie: 60 punktów
- Założenie PDC: 1992
Podstawowa różnica: tarcza i groty
Najważniejsza różnica tkwi w materiale. W steeldarcie tarcza jest wykonana z włókien sizalowych – prostsze modele powstają z korka lub papieru – a rzuca się lotkami ze stalowym grotem. W softdarcie, zwanym też e-dartem lub dartem automatowym, tarcza, czyli automat, jest z plastiku z otworami, a groty lotek są z tworzywa sztucznego. Z tego wynika też inne zużycie: w e-darcie plastikowe groty wciąż się łamią i trzeba je wymieniać. W steeldarcie natomiast tarczę trzeba zwykle wymienić po kilku latach, a złamany stalowy grot może nawet oznaczać zakup całkiem nowego zestawu lotek. Zasadniczo materiały można też mieszać: do softdartów są wkręcane stalowe groty, tzw. conversion points. Stalowe groty nie powinny być zresztą ostre, tylko zaokrąglone – to oszczędza board, a lotki trzymają się stabilniej w tarczy.
Waga i długość lotki: 50 gramów kontra 18 gramów
Pod względem przepisów obie odmiany dzieli przede wszystkim dopuszczalna waga lotki. Steeldarty mogą ważyć do 50 gramów i mieć do 30,5 centymetra długości. W softdarcie granica wagi wynosi w większości związków i automatów zwykle 18 gramów, a całkowita długość nie powinna przekraczać 16,8 centymetra – w niektórych automatach i związkach granicę tę nieco podniesiono. Powód ograniczenia jest techniczny: ciężkie lotki i mocne rzuty uszkadzałyby matrycę automatu. Kto więc gra lotkami od 20 gramów w górę, z punktu widzenia przepisów może właściwie grać tylko w steeldarta – to częsty powód, dla którego e-darterzy prędzej czy później przechodzą na odmianę steel. Odwrotnie, granica 50 gramów w steeldarcie jest raczej teoretyczna: w praktyce popularne lotki ważą mniej więcej od 16 do 26 gramów. Rolę odgrywa też materiał barrela. Rozróżnia się brass (mosiądz), tungsten (wolfram) i nikiel. Im wyższa zawartość wolframu, tym cieńszy może być barrel przy tej samej wadze – a to pozwala na ciaśniejsze grupowanie na boardzie.
Liczenie: w pamięci czy na wyświetlaczu
W steeldarcie Scorer zlicza punkty i ustala pozostały wynik; także sami gracze powinni dobrze liczyć, żeby zdecydować, w które pole celować jako następne. W e-darcie automat w całości przejmuje odliczanie i pokazuje pozostały stan na wyświetlaczu. Steeldart jest przez to bardziej wymagający umysłowo i z czasem trenuje liczenie w pamięci – kto chce na luzie pograć w pubie, lepiej wyjdzie na automacie. Ważne jest też to, kiedy trafienie się liczy. W steeldarcie lotka musi tkwić w tarczy aż do ogłoszenia punktacji; jeśli wypadnie wcześniej, rzut liczony jest jako zero punktów. W e-darcie automat nalicza punkty, gdy tylko grot dotknie tarczy – nawet jeśli lotka potem znowu wysunie się na zewnątrz. To zmienia taktykę gry: w steeldarcie tkwiąca już lotka może blokować miejsce, więc gracze przerzucają się na przykład z Triple 20 na Triple 19. W softdarcie można natomiast w zasadzie rzucać prosto w tkwiące lotki, bo prowadzenie otworów za każdym razem prostuje lotkę.
Wymiary i odległości: dziś niemal identyczne
Pod względem wymiarów obie odmiany są już w dużej mierze takie same. Poziomy odstęp od linii rzutu (Oche) do tarczy wynosi 2,37 metra – w softdarcie do końca 2015 roku oficjalnie obowiązywały 2,44 metra. Największy niemiecki związek e-dartowy, DSAB, nadal gra na 2,44 metra, podczas gdy praktycznie wszystkie inne związki e-dartowe w Niemczech i na świecie wróciły do 2,37 metra; również mistrzostwa Europy EDU rozgrywano na 2,37 metra. Niewielka różnica pozostaje przy wysokości: środek tarczy wisi 1,73 metra nad podłogą, według informacji Deutscher Sportautomatenbund (DSAB) w softdarcie jest to 1,72 metra. W automatach Löwen Bullseye znajduje się odpowiednio na 1,72 metra zamiast 1,73 metra. Na samej tarczy nic się nie zmienia: 20 sektorów o wartościach od 1 do 20, do tego zielony Single Bull za 25 i czerwone Bull's Eye za 50 punktów. Wewnętrzny wąski pierścień (Triple) potraja, zewnętrzny (Double) podwaja wartość – najwyższym pojedynczym trafieniem jest więc Triple 20 z 60 punktami, a nie Bull's Eye.
Otoczenie gry, koszty i związki
Automaty do e-dartu stoją najczęściej w lokalach gastronomicznych i pubach, bo operatorzy i właściciele zarabiają na wrzucanych monetach – e-dart jest więc dostępny wszędzie, ale kosztuje przy każdej grze. Korzystanie ze stanowiska do steeldartu jest z reguły darmowe, za to w steeldarcie w Niemczech są regionalnie znacznie większe luki. Różni się też poziom hałasu: automat kwituje trafienia dźwiękiem, podczas gdy w amatorskim steeldarcie większą wagę przykłada się do ciszy i koncentracji. Przy kosztach zakupu e-dart wypada taniej: po pierwszym zakupie poza plastikowymi grotami nie dochodzą prawie żadne dodatkowe koszty. Ze względu na plastikowe groty softdart uchodzi też za bezpieczniejszy i jest tym samym oczywistym wyborem dla domów z dziećmi i dla grających na imprezach. Steeldart wymaga z powodu ostrych lotek więcej miejsca i rozwagi. Obie odmiany są zorganizowane we własnych strukturach. Do World Darts Federation (WDF) należy ponad 60 krajów; założona w 1992 roku w Anglii przez 16 zawodowych graczy Professional Darts Corporation (PDC) to czysto zawodowa liga, w krajach niemieckojęzycznych reprezentowana od 2006 roku przez PDC Europe. W softdarcie działają między innymi Deutsche Elektronik Dart Sport Vereinigung (DEDSV), Deutscher Sportautomatenbund (DSAB) i Deutscher Dart Sportverband (DDSV).
Co bardziej pasuje do ciebie?
Dla początkujących, dzieci i grających na imprezach softdart to praktyczny wybór: bezpieczne plastikowe groty, automatyczne liczenie i wiele trybów gry jak Cricket czy 301 wyraźnie obniżają próg wejścia. Wada: tarcze potrzebują prądu albo baterii, a plastikowe groty się łamią. Steeldart oferuje za to prawdziwy profesjonalny klimat bez zasilania, dużą trwałość tarcz i lotek oraz bezpośrednią informację zwrotną w postaci tkwiących lotek – idealne do nauki techniki rzutu i dla wszystkich, którzy chcą grać w klubie, na turniejach albo „jak na mistrzostwach świata”. Również nagrody pieniężne są w steeldarcie obecnie znacznie wyższe niż w wariancie elektronicznym, bo rosnąca liczba uczestników pociąga za sobą wyższe gaże startowe i nagrody. Kto nie potrafi się zdecydować, wcale nie musi: kto umie grać w darta, może zasadniczo grać w obie odmiany. Niemieccy czołowi gracze startują w obu obszarach – przejście wymaga, w zależności od różnicy wagi, stylu rzutu i rutyny, tylko odrobiny przyzwyczajenia.
Häufige Fragen
Jaka jest główna różnica między steeldartem a e-dartem?
Steeldart rzuca się stalowymi grotami w tarczę sizalową i liczy punkty samodzielnie. E-dart (softdart) rzuca się plastikowymi grotami w elektroniczny automat z tworzywa sztucznego, który liczy punkty automatycznie.
Ile mogą ważyć lotki do steeldartu i softdartu?
Steeldarty mogą ważyć do 50 gramów i mieć do 30,5 cm długości. Softdarty zwykle nie przekraczają 18 gramów i 16,8 cm długości, żeby oszczędzać matrycę automatu – niektóre automaty i związki nieco podniosły już ten limit.
Czy odległość od tarczy jest w e-darcie inna?
Dziś z reguły już nie. Odległość wynosi 2,37 m; w softdarcie do końca 2015 obowiązywało oficjalnie 2,44 m. DSAB nadal gra na 2,44 m, większość pozostałych związków e-dartowych wróciła do 2,37 m. Wysokość Bullseye to 1,73 m, w softdarcie według DSAB 1,72 m.
Czy liczy się lotka, która wypadnie z boardu?
W steeldarcie nie – lotka musi tkwić w tarczy aż do ogłoszenia punktacji, inaczej rzut liczy się jako zero punktów. W e-darcie automat liczy, gdy tylko grot dotknie tarczy, nawet jeśli lotka potem wypadnie.
Co jest lepsze dla początkujących?
Dla początkujących, dzieci i graczy imprezowych softdart jest zwykle łatwiejszym startem dzięki bezpiecznym plastikowym grotom i automatycznemu liczeniu. Kto chce czysto opanować technikę, grać w klubie lub startować w turniejach, lepiej odnajdzie się w steeldarcie.
Czy można grać w obie odmiany?
Tak. Kto opanował darta, może co do zasady grać w obie odmiany – niemieccy czołowi gracze startują w obu. Potrzebne jest jedynie przestawienie się na inną wagę lotek, co jednym przychodzi łatwiej niż innym.