PDC World Grand Prix 2026

28 września – 4 października 2026 · Mattioli Arena, Leicester

World Grand Prix to jedyny major PDC rozgrywany w trybie double-in/double-out; odbył się od 28 września do 4 października 2026 w Mattioli Arena w Leicester. Luke Humphries wygrał finał 6:4 w setach z Gerwynem Price'em i po 2023 roku zdobył swój drugi tytuł w tym turnieju.

World Grand Prix od 1998 roku należy do turniejów majorowych Professional Darts Corporation (PDC) i zastąpił wtedy rozgrywany w latach 1995–1997 World Pairs Tournament. W kalendarzu turniejowym zajmuje wyjątkową pozycję: to jedyny major, w którym zawodnicy muszą rozpoczynać i kończyć każdego lega Double'em (double-in/double-out). Początkowo grano w Casino Rooms w Rochester (1998–1999), potem w Crosbie Cedars Hotel w Rosslare (2000), a przez długi czas w Citywest Hotel w Dublinie (2001–2019); w 2020 roku z powodu pandemii gospodarzem była Ricoh Arena w Coventry, a od 2021 roku gra się w Mattioli Arena w Leicester, która do 2023 roku nosiła nazwę Morningside Arena. 29. edycja odbyła się od 28 września do 4 października 2026 roku i zakończyła się tytułem Luke'a Humphriesa. W World Grand Prix pierwsza szesnastka PDC Order of Merit, która jest jednocześnie rozstawiona, mierzy się z pierwszą szesnastką Pro Tour Order of Merit. Po Flanders Darts Trophy w Antwerpii (11–13 września 2026) jako ostatnim liczącym się turnieju stawka była znana: listę rozstawionych otwierał Luke Littler, przed Lukiem Humphriesem i Gianem van Veenem; Nathan Aspinall był rozstawiony z numerem 16. Przez Pro Tour zakwalifikowali się Luke Woodhouse, Kevin Doets, Jermaine Wattimena, Krzysztof Ratajski, Andrew Gilding, William O'Connor, Damon Heta, Rob Cross, Ryan Joyce, Dirk van Duijvenbode, Niels Zonneveld, Cameron Menzies, Niko Springer, Dave Chisnall, Sebastian Bialecki i Joe Cullen. Kevin Doets i Niels Zonneveld zadebiutowali, a William O'Connor wystąpił po raz pierwszy od 2015 roku. Sebastian Bialecki zapewnił sobie przepustkę dopiero dramatycznym zwycięstwem w pierwszej rundzie nad Kimem Huybrechtsem w Antwerpii, w którym zmarnował kilka match dartów, a mimo to wygrał decydującego lega. Niko Springer był jedynym niemieckim uczestnikiem, Martin Schindler i Gabriel Clemens nie wywalczyli kwalifikacji. Turniej otworzył w poniedziałek, 28 września 2026, o 19:00 pojedynek rozstawionego z numerem 8 Danny'ego Nopperta z Niko Springerem, który Holender rozstrzygnął na swoją korzyść 2:1 w setach (3:0, 2:3, 3:0); Noppert miał przy tym Average 88,42, Springer 83,58. Następnie Ross Smith pokonał Camerona Menziesa (90,85) 2:1 (0:3, 3:2, 3:0) przy Average 99,54, Nathan Aspinall wygrał 2:1 (1:3, 3:2, 3:2) z debiutantem Kevinem Doetsem – choć Holender rzucił lepszy Average (92,27) niż Aspinall (89,20) – a Jonny Clayton awansował do 2. rundy po zwycięstwie 2:1 (3:2, 2:3, 3:1) i Average 85,52 nad Krzysztofem Ratajskim (80,85). Najwyraźniejsze zwycięstwo odniósł Gerwyn Price, który przy Average 101,61 rozprawił się z Sebastianem Bialeckim (82,88) 2:0 (3:0, 3:1). Potem Ryan Joyce wyeliminował rozstawionego z numerem 9 Michaela van Gerwena 2:1 (2:3, 3:1, 3:1), mimo że Holender rzucił wyższy Average (87,10) niż Joyce (85,21). Największą niespodziankę sprawił jednak Luke Woodhouse: kwalifikant z Pro Tour wyrzucił obrońcę tytułu i lidera rozstawienia Luke'a Littlera z turnieju 2:1 (1:3, 3:2, 3:1) w meczu na niskim poziomie – Woodhouse uzyskał 82,51, Littler 82,41. Poniedziałek zamknął Wessel Nijman zwycięstwem 2:0 (3:2, 3:1) przy Average 82,43 nad Robem Crossem (81,02). We wtorek, 29 września, dokończono 1. rundę. W pierwszym meczu wieczoru znów kwalifikant z Pro Tour pokonał rozstawionego zawodnika: Jermaine Wattimena wygrał 2:0 w setach (3:1, 3:2) z numerem 15 Chrisem Dobeyem i rzucił przy tym Average 86,55 wobec 78,02 Anglika. Następnie Ryan Searle wygrał 2:1 (3:2, 0:3, 3:2) z Williamem O'Connorem i obronił cztery match darty, mimo że Irlandczyk rzucił znacznie wyższy Average (91,03) niż Searle (84,69). Potem odpadł kolejny rozstawiony gracz: numer 7 Josh Rock przegrał z Nielsem Zonneveldem 1:2 (1:3, 3:2, 1:3) i rzucił przy tym nawet wyższy Average (94,14) niż Holender (92,14) – Zonneveld przypieczętował zwycięstwo Checkoutem 133. O 20:30 James Wade pokonał Joego Cullena 2:1 (1:3, 3:1, 3:1) przy Average 88,65, Cullen miał 83,72. Gary Anderson odrobił następnie stratę seta i wygrał 2:1 (1:3, 3:2, 3:0) z Damonem Hetą, przy czym Szkot uzyskał Average 90,11, a Australijczyk 86,39. Potem numer 3 listy rozstawionych, Gian van Veen, nie dał szans finaliście z 2020 roku, Dirkowi van Duijvenbode, wygrywając 2:0 (3:0, 3:2); van Veen rzucił 85,79, van Duijvenbode 83,30. Również Luke Humphries wykonał swoje zadanie pewnie i przy Average 80,41 wygrał 2:0 (3:1, 3:1) z Dave'em Chisnallem (75,38), który dwukrotnie grał w finale World Grand Prix. Wieczór zamknął Stephen Bunting, który o 22:30 wygrał 2:1 (3:1, 1:3, 3:1) z Andrew Gildingiem przy Average 86,26, Gilding miał 82,55. 2. runda rozpoczęła się w środę, 30 września, o 20:00 od jednostronnego widowiska: Ryan Joyce kontynuował dobrą passę i wygrał 3:0 w setach (3:1, 3:1, 3:1) z rozstawionym z numerem 8 Dannym Noppertem, przy czym Average były bardzo blisko siebie – 86,04 u Joyce'a i 85,99 u Nopperta – dzięki czemu Joyce jako pierwszy awansował do ćwierćfinału. W kolejnym meczu o 21:00 dołączył do niego Jonny Clayton, który wygrał 3:1 w setach (3:0, 2:3, 3:1, 3:1) przy Average 93,08 z Wesselem Nijmanem (88,31). O 22:00 trzecie miejsce w ćwierćfinale zapewnił sobie Gerwyn Price: Walijczyk wygrał 3:0 w setach (3:2, 3:1, 3:1) z Rossem Smithem, choć Anglik rzucił nieco wyższy Average (91,11) niż Price (90,81). Środowy wieczór zamknął o 23:00 Nathan Aspinall, który zatrzymał Luke'a Woodhouse'a po jego zwycięstwie nad Littlerem, wygrywając 3:0 (3:0, 3:1, 3:2) i rzucając najlepszy Average wieczoru – 96,27; Woodhouse uzyskał 86,43. W czwartek, 1 października, dokończono 2. rundę. Wieczór otworzył Niels Zonneveld i jako piąty zawodnik awansował do ćwierćfinału: debiutant wygrał 3:1 w setach (3:2, 3:0, 1:3, 3:0) z Garym Andersonem przy Average 85,16, Szkot miał 84,58. O 21:00 dołączył James Wade, który wygrał 3:1 w setach (3:1, 3:2, 0:3, 3:0) ze Stephenem Buntingiem, mimo że rozstawiony z numerem 11 Anglik rzucił wyższy Average (96,29) niż Wade (93,20). O 22:00 Luke Humphries zapewnił sobie siódme miejsce w ćwierćfinale, wygrywając 3:0 (3:2, 3:1, 3:2) z Jermaine'em Wattimeną; rozstawiony z numerem 2 Anglik rzucił Average 94,11, Wattimena 85,33. Ostatnie miejsce w najlepszej ósemce wywalczył o 23:00 Gian van Veen, który wygrał zacięty mecz 3:2 w setach (3:1, 2:3, 1:3, 3:2, 3:0) z Ryanem Searle'em – Average były bardzo zbliżone: 85,89 u van Veena i 84,79 u Searle'a. Ćwierćfinały rozegrano w komplecie w piątek, 2 października, od 20:00. Zaczął Nathan Aspinall, który wygrał 3:0 w setach (3:0, 3:2, 3:2) z Ryanem Joyce'em i rzucił przy tym Average 105,15, podczas gdy kwalifikant z Pro Tour uzyskał 86,36. W kolejnym, walijskim pojedynku o 21:00 Gerwyn Price odrobił stratę 0:2 w setach i pokonał Jonny'ego Claytona 3:2 (2:3, 1:3, 3:1, 3:0, 3:2); Average przemawiał za Price'em 91,93 do 83,00. O 22:00 James Wade rozprawił się z rozstawionym z numerem 3 Gianem van Veenem 3:0 w setach (3:0, 3:0, 3:1) i awansował do półfinału przy Average 96,71 wobec 81,56. Ostatnie miejsce w półfinale zapewnił sobie o 23:00 Luke Humphries, który zatrzymał Nielsa Zonnevelda 3:0 w setach (3:1, 3:2, 3:1) – obaj zawodnicy uzyskali Average 85,91. Półfinały rozegrano w sobotę, 3 października, w formacie Best of 9 Sets. W pierwszym meczu o 21:00 Gerwyn Price pokonał Nathana Aspinalla 5:2 w setach (3:0, 3:2, 3:1, 1:3, 1:3, 3:1, 3:1) i jako pierwszy awansował do finału; Walijczyk uzyskał Average 89,90, Aspinall 84,63. Gdy Price wypracował prowadzenie 3:0, Aspinall dwoma wygranymi setami zmniejszył stratę do 2:3, po czym Walijczyk rozstrzygnął dwa kolejne sety po 3:1. W drugim półfinale o 22:30 Luke Humphries wygrał 5:3 w setach z Jamesem Wade'em i skompletował finałową parę: po setach 3:1, 1:3, 3:1, 1:3, 3:1 i 3:2 Humphries oddał siódmego seta 1:3, a ósmego wygrał 3:0 i zwyciężył; w Average lepszy był Humphries – 96,83 wobec 91,72 Wade'a. Finał w niedzielę, 4 października, od 21:00 w formacie Best of 11 Sets wygrał Luke Humphries 6:4 w setach z Gerwynem Price'em. Price lepiej wszedł w mecz i po setach 3:0, 3:1 i 3:2 prowadził 3:0, ale Humphries wygrał cztery kolejne sety 3:2, 3:1, 3:2 i 3:1 i po raz pierwszy objął prowadzenie 4:3. Price wyrównał na 4:4, wygrywając ósmego seta 3:0, po czym Humphries wygrał dwa ostatnie sety 3:2 i 3:0 na 6:4. W Average lepszy był Price – 95,37 wobec 93,16 Humphriesa. Dla Humphriesa to po 2023 roku drugi tytuł w World Grand Prix, po tym jak w 2024 roku przegrał w finale z Mikiem De Deckerem, a w 2025 z Lukiem Littlerem; Price wygrał turniej w 2020 roku i teraz po raz czwarty zagrał w finale. Łączna pula nagród została zwiększona w porównaniu z poprzednim rokiem o 150 000 £ do 750 000 £, mistrz otrzymał po raz pierwszy 150 000 £, finalista 80 000 £. Obrońcą tytułu był Luke Littler, który finał 2025 wygrał wyraźnie 6:1 z Lukiem Humphriesem i zdobył tym samym swój czwarty tytuł majorowy w 2025 roku, ale w 2026 odpadł już w 1. rundzie z Lukiem Woodhouse'em. Rekordzistą jest Phil Taylor z jedenastoma tytułami, Michael van Gerwen wygrał turniej sześć razy, a James Wade i Luke Humphries po dwa razy. Ze względu na tryb double-in nine-darter jest tu szczególnie trudny – istnieje tylko 25 zamiast 71 możliwych dróg, a lega trzeba otworzyć Double Bull, Double 20 lub Double 17. Perfekcyjna gra udała się tylko Brendanowi Dolanowi (2011) oraz Jamesowi Wade'owi i Robertowi Thorntonowi (obaj w 2014 roku w tym samym meczu).